Vintage

57. FIKRA: Velî, bulduğu her kemâli ve kavuşduğu her derece ve makâmı, kendi Peygamberine mütâbe'atle, tufeyli olarak bulur ve kavuşur. Eğer peygambere mütâbe'at olmasaydı, îmânın kendisi bile yüz göstermezdi, nerede kaldı ki, yüksek derecelere çıkaran yol ona açılmış olsun.

O hâlde Velîde, Nebîde bulunmıyan cüz'î bir fazîlet ve yüksek derecelerden husûsî bir derece hâsıl olursa, peygamberinin de o cüz'î [kısmî] fazîletden ve husûsî dereceden tam nasîbi olur. Çünki o kemâlin ele geçmesi,  Peygamberine  tâbi'  olmak  sebebiyledir.  O,  sünnetine  uymanın meyvelerinden bir meyvedir. O hâlde o Peygamberin o kemâlden tam nasîbi ve hissesi olur.

Nitekim Peygamber efendimiz "sallallahü aleyhi ve alâ âlihi  ve  sellem",  (Kim  iyi  bir  yol  açarsa,  onun  sevâbını  aldığı  gibi, onunla amel edenlerin sevâbları kadar da sevâb alır) buyurdu.

Lâkin Velî, bu kemâle kavuşmakda ve bu derecenin hâsıl olmasında ondan dahâ öncedir. Velînin nebî üzerine cüz'î olan bu fazîletini câiz görmüşlerdir. Bu kısmî, ya'nî bir bakımdan olan fazîlet, her bakımdan nebîde bulunan üstünlükle çatışmaz. (Fusûs-ül hikem) kitâbının sâhibinin [Muhyiddîn-i Arabî hazretlerinin], Peygamberlerin sonuncusu, ilm ve ma'rifetleri vilâyetin sonuncusundan alıyor, buyurması, bu fakîri şereflendirdikleri bu ma'rifet içindir. Bu söz başdan başa şerî'ate uygundur. Fusûsu şerh edenler ise, bunun tashîhinde, doğru îzâh ve isbâtında çok zorlanmışlar ve, (Vilâyetin sonuncusu, nübüvvetin sonuncusunun haznedârı gibidir. Pâdişâh kendi hazînesinden bir şey alırsa, onun için bu işde hiçbir noksanlık lâzım gelmez) demişlerdir. İşin esâsı ise, bizim bildirdiğimiz gibidir. O zorlanmaların menşei, işin esâsına varamadıklarına dayanmakdadır. Her şeyin hakîkatini Allahü teâlâ bilir. Vessalâtü ves-selâmü alâ seyyid-il beşer ve âlihil ethar.