Okunma; 204
Bir zamanlar Ehli Sünnetin Şerefli bayrağını,
Hiç yılmadan samimiyetle azimle taşıyan.
Anadolu'yu saran sinsi küfür kancalarını,
Müminlerin kalplerinden bir bir söküp atan.
Seyyid Abdulhakimdi o en nurlu soydandı.
Müminlere hakiki dost kafirlere düşmandı.
Mütevaziydi,konuşmazdı hiç kendi aklından,
Ben dediği işitilmedi naklederdi her zaman.
Öyle bir veliydi ki o secdeye vardığı an,
Nurlar saçılırdı arşa Kaşgari Dergahından.
Bugün her kim sahipse ilim, amel, ihlasa,
Ve kimin kalbinde bu yola muhabbet varsa.
Borçludur onun orada yaptığı büyük irşada,
Borçludur nurlu dergahında yetişen aşıklara.
O halde; evde, işte sohbette dualarımızda,
Rahmetle analım daima Seyyid Abdulhakimi.
Ve onu bize tanıtan, dünyayı nurladıran,
Ehli Sünneti cihana yayan, mürşidimizi,
Kutbi İrşad Hüseyin bin Said İstanbuli'yi...
"İnsan seveceği kimseyi iyi seçmeli, ona göre sevmeli".
"Kim olduğun değil, kiminle olduğun önemlidir".
|
Giriş
Sayfam Yap
Sık
Kullanılanlara Ekle
